Ama aslında bütünlerimize bahaneydik.

Ne o beni kandırmıştı. Ne ben onu baştan çıkarmıştım. İkimizde bildiklerimizin ötesine, bulduklarımızın üstüne çıkmak istemiştik. Bir noksanlığı var sanıyorduk bütün olanların belki. Ama aslında bütünlerimize bahaneydik.

-Turgut Uyar

Hayata dair hikayeler ...: Hemen mi öleceğim ?

Hayata dair hikayeler ...: Hemen mi öleceğim ?:       Yıllar önce hastanede çalışırken ağır hasta bir kız getirdiler. Tek yaşam şansı beş yaşındaki kardeşinden acil kan nakli ...

Bazen...

Bazen...cebimdeki bozukluklar yüreğimdeki duygu kırıntıları gibidir. Anlatacağı çok şeyi olduğu halde sessizliğin efendileridir onlar.Pek çok duyguyu beraberinizde yaşar ve cebinizden sessiz bir çığlık atarlar. Duyamazsınız ama bazen hissedersiniz bunu ve işte o zaman elinizi atarsınız cebinize, içinizdeki tüm duygu kırıntılarını da ekleyerek üzerine son gücünüzle fırlatırsınız  denize... Sessiz kölelerimizdir bizim onlar. biz yaparız, onlar yine susarlar...

Yaşamın Ritmi...

İnsan duygularının dışa vurumudur cebinizdeki bozukluklar. Evet evet abartmıyorum. Yaşantılarınızın anlık ritimleridir onlar... Heyecanlı bir yürüyüşü nasılda belli ederler, ya da sevgiliye giden o yoldaki ürkek titreyişi nasılda hissettirirler... Ya da sessizliğinizi onlarda sizinle beraber dinlerler. Cebinizdeki yaşam ritminizdir onlar; birbirlerine geçmiş sizin yaşamınızı seslendirirler. Yeter ki kulak verin cebinizde yaşayan metallere...

Cebimdeki bozukluklar;
sadeliğin şıklığını taşımalı, basitliğin karmaşasını içermeli, elinizi cebinize attığınızda çıkan sesle sizi tekrar yaşama döndürmeli...